U bent hier

In memoriam mijn grootvader, een visser uit Scheveningen

Telkens als ik naar de Noordzee kijk, denk ik aan mijn grootvader, een visser uit Scheveningen. Hij is helaas, jaren geleden toen ik nog een kind was, overleden. De Noordzee is sindsdien een tastbaar en immaterieel erfgoed geworden vanwege de band tussen mijn grootvader, Scheveningen, de Noordzee en mijzelf.
Wanneer ik in Scheveningen ben, heb ik het gevoel dat mijn grootvader bij mij is, als ik op het strand ben, bij Simonis in de haven. En vooral als ik bij het havenhoofd van Scheveningen ben, wat een van zijn meest favoriete plaatsen was. Deze plek roept veel herinneringen op.
Thuis hebben we een miniatuur van de SCH-68, een vissersschip uit Scheveningen. Mijn grootvader werkte vóór de Tweede Wereldoorlog op een vergelijkbaar vissersschip. Dit miniatuurschip is mijn meest favoriete maritieme erfgoed omdat het toebehoorde aan mijn grootvader en het symboliseert mijn grootvader, Scheveningen en de Noordzee. Het is daarom niet alleen tastbaar erfgoed, het is immaterieel erfgoed. Hoewel ik Scheveningen niet vaak kan bezoeken, kan ik altijd naar huis gaan en via de miniatuur in gedachte 'Scheveningen', de Noordzee en mijn grootvader ' bezoeken.

Reacties